De boom staat, maar niet waar hij elf jaar heeft gestaan

Hij staat nu links van het raam, met zijn rug tegen de hoek waar tot woensdag de mand met kranten stond.

Elf jaar heeft hij rechts gestaan, tussen de bank en de deur naar de gang. Elf kerstbomen op precies diezelfde vierkante meter. Ik heb dat pas woensdagavond geteld, toen hij er al niet meer stond.

Zondag haalden we hem

We gaan normaal op de tweede zaterdag. Dat is bij ons zo’n ding dat niemand ooit heeft afgesproken en waar iedereen zich aan houdt.

Dit jaar zijn we op zondag gegaan, omdat Thijs zaterdag bezig was met de laatste dingen boven en omdat ik daar niet mee wilde beginnen. Het regende niet. Dat was voor het eerst in jaren, en het voelde bijna verkeerd.

Bram heeft binnen twee minuten een boom aangewezen die te groot was. Fenna heeft er daarna een aangewezen die goed was, en toen heeft ze niets meer gezegd en is ze op haar telefoon gaan kijken, wat nieuw is en waar ik nog van moet wennen. Loes wilde de allerkleinste, die in een pot, en heeft daar tot in de auto over doorgepraat.

Het is die van Fenna geworden. Hij paste. Hij stond recht.

En toen kwam de maandag.

Wat een hond met een kerstboom doet

Wolk is sinds mei bij ons en dit is zijn eerste december. Hij is bang voor de stofzuiger en niet voor knallen, en ik dacht daarom eerlijk gezegd dat we het wel zouden redden.

Dit is wat er in vier dagen is gebeurd.

• Maandagochtend: het water uit de voet. Ik had er niets overheen gedaan. Hij vond dat blijkbaar een bak die daar speciaal was neergezet.
• Maandagavond: zijn staart. Hij loopt langs de bank naar de gang en dat is een bocht, en aan het eind van die bocht hing tot maandagavond een houten ster.
• Dinsdag: hij ging eronder liggen. Niet erg, wel precies op de plek waar de deur opengaat.
• Woensdagochtend: een tak in zijn bek. Gewoon een tak. Hij lag ermee onder de eettafel, op zijn eigen plek, alsof hij daar recht op had.

En het punt is: hij deed niets fout. Hij liep zijn eigen route door dit huis, die hij sinds mei elke dag loopt, en wij hadden er een boom in gezet.

Woensdagavond, het gesprek

Ik zei rond acht uur dat de boom misschien anders moest.

Thijs zei “even kijken” en verdween. Dat is bij hem geen antwoord maar een tussenstap, en na een minuut of tien kwam hij terug met een rolmaat, wat betekende dat hij het al aan het uitrekenen was voordat ik uitgesproken was.

Wat er toen gebeurde duurde veertig minuten en ging voor het grootste deel niet over de boom.

Het ging over de mand met kranten, die dan ergens anders moet. Over de staande lamp. Over het feit dat de bank dan een halve meter opschuift en dat de tafel dan met kerst niet meer past zoals ik hem in mijn hoofd had, wat een probleem is voor over twee weken waar ik hier nog een keer op terugkom.

En op een gegeven moment stond Fenna in de deur en zei dat het toch veel logischer is bij het raam, omdat je hem dan vanaf de straat ziet.

Dat was het argument. Niet de hond. De straat.

We hebben hem om kwart over negen verzet, met z’n vieren, want Loes lag boven en die had er anders het meest van gevonden.

Wat we vanochtend zagen

De boom staat scheef. Natuurlijk staat hij scheef, hij staat elk jaar scheef, alleen nu naar de andere kant en dat viel nog niet mee om te wennen.

De onderste veertig centimeter is van Loes. Daar hangt alles wat niet stuk kan, in groepjes van drie of vier bij elkaar op dezelfde tak, omdat zij het principe van verdelen nog niet erkent. Ik heb er gisteravond twee verhangen en vanochtend hingen ze weer terug.

Bram heeft de flesdoppen erin willen hangen. Dat gesprek loopt nog.

En Wolk ligt sinds gisteravond op zijn oude plek in de bocht bij de bank, waar nu niets meer hangt. Hij heeft er verder geen mening over.

Ik ga hier straks nog een keer zitten als iedereen boven ligt, met alleen die lampjes aan. Dat is het enige moment in december waarop dit huis precies goed is, en het duurt ongeveer een kwartier.