Drie broodtrommels en na twee weken zat er al elke dag hetzelfde in

Er staan sinds eind augustus elke avond drie broodtrommels op het aanrecht en ik heb er tot vorige week iets van gevonden.

Nu niet meer.

Wat ik in de eerste week deed

De eerste maandag heb ik komkommer in staafjes gesneden. Ik heb een appel in partjes gedaan en die met een beetje citroensap bestrooid omdat ik ergens ooit heb gelezen dat ze dan niet bruin worden, wat waar is, en wat niemand heeft opgemerkt.

Ik heb in Brams trommel een boterham diagonaal doorgesneden in plaats van recht.

Dat was, achteraf, een verkeerde beslissing. Hij is daar om vier uur op teruggekomen. Uitgebreid. Met uitleg over hoe je een boterham hoort te snijden en waarom het bij hem in de klas opviel.

Vrijdag van diezelfde week kwamen er twee trommels vol terug. Niet half vol. Vol.

Wat er nu elke dag in gaat

Ik schrijf het op alsof ik er trots op ben, en ik ben er niet trots op, maar het gaat wel op.

• Fenna, elf, groep 8: twee boterhammen met kaas, recht doorgesneden, in een trommel zonder iets erop. De trommel met de sticker die ze vorig jaar zelf heeft uitgezocht ligt nu achter in de kast en daar hebben we het niet meer over gehad. Verder een appel die ze soms meeneemt en soms teruggeeft aan Bram.
• Bram, bijna acht, groep 4: twee boterhammen met hagelslag. Dezelfde. Elke dag. Diagonaal is verboden. Erbij: een handje druiven, want dat is het enige fruit waar hij geen commentaar op heeft, en het moet los in het bakje, niet in een zakje.
• Loes, drie, peuterklas: een half broodje en een bakje appel. De peuterklas duurt tot twaalf uur, dus het is eerder een tussendoortje dan een lunch, maar zij vindt van niet en zij heeft haar eigen trommel en die moet mee.

En op vrijdag gaat er een broodje mee van bakkerij Van Dalen, waar we sinds vorig jaar op vrijdagochtend langs fietsen. Dat is het enige wat afwijkt in de hele week en het is precies daarom de reden dat vrijdag bij Bram al op woensdag begint.

Het enige wat ik wel heb doorgezet

Op maandagavond maak ik bananenbrood. Niet omdat het gezellig is, maar omdat er hier op maandag altijd twee bananen liggen die niemand meer aanraakt.

Wat erin gaat:

• 3 bananen die te ver zijn
• 250 gram bloem
• 100 gram suiker, soms wat minder als ik het vergeet
• 100 gram gesmolten boter
• 2 eieren
• een theelepel bakpoeder
• een snuf zout en, als iemand kijkt, kaneel

Prakken, mengen, in een beboterde cakevorm, vijftig minuten op 175 graden en dan meestal nog vijf minuten omdat het midden nog nat is.

Hij gaat dinsdag en woensdag mee, in plakken, en op donderdag is hij op. Loes noemt het koek. Ik laat dat zo.

Waarom ik ben gestopt met afwisselen

Ik dacht dat variatie iets goeds was. Dat je een kind blij maakt met iets anders.

Maar een schooldag is voor Bram in groep 4 een dag met tafels, een nieuwe manier van schrijven en een kring waarin hij aan de beurt kan komen. Voor Fenna is het een jaar waarin ze om de haverklap iets moet wat voor het laatst of voor het eerst is. Voor Loes is alles nieuw, elke ochtend, drie keer per week.

En dan gaat om kwart over tien die deksel open en dan is er één ding op de hele dag waarvan ze precies wisten wat het zou zijn.

Ik heb er dus mee opgehouden. Ik smeer sinds twee weken ‘s avonds, om acht uur, terwijl Thijs de hond uitlaat en de radio aanstaat. Het duurt vier minuten en het is bijna het rustigste kwartiertje van mijn dag.

Vanmorgen stond Bram voor de open koelkast, pakte zijn eigen trommel eruit, deed hem open om te controleren of het klopte, en deed hem weer dicht.

Het klopte.