Twee weken op een pit koken en thuis wil ik niet anders meer

We zijn gisteren om vier uur thuisgekomen. Om vijf uur stond ik in mijn eigen keuken, en het eerste wat ik dacht was: wat is dit ding groot.

Vier pitten. Een oven. Een la met drie soorten pollepels waarvan ik er één gebruik. Een kast met pannen waarvan Thijs er standaard vier per maaltijd inzet, waar ik hier al eerder een heel stuk over heb geschreven en waar sindsdien niets aan veranderd is.

Op de camping hadden we één pit die goed werkte en één die dat niet deed.

Waarom dat beter beviel dan ik wil toegeven

Op een campingpit hoef je niet na te denken over wat wanneer klaar is. Je kunt het niet fout timen, want er is maar één ding tegelijk. Dat klinkt als een beperking en het is er ook een, maar het effect was dat ik zestien avonden achter elkaar rustig heb gekookt.

Thuis kook ik met de klok in mijn hoofd. De aardappels moeten om, de groente moet erna, de saus moet niet te vroeg. Ik sta op vier plekken tegelijk te letten en dan komt er iemand vragen waar zijn shirt is.

Op de camping stond ik bij één pan met een houten lepel en dan kwam Bram naast me staan met een steen.

Ik weet heus wel dat het niet alleen aan die pit lag. Het lag ook aan het feit dat het vakantie was en dat er niemand naar voetbal moest.

Maar iets ervan wil ik houden. En de manier waarop ik dat ga proberen is dit gerecht, dat we daar vier keer hebben gemaakt en dat gisteravond, op de eerste avond thuis, meteen weer op tafel stond omdat de koelkast leeg was en dit was wat er in huis was.

De pan van de camping

Voor vijf personen, waarvan drie kinderen. Eén pan met een deksel, of een braadpan.

Nodig:

• een flinke scheut olie
• 2 uien, grof gesnipperd
• 2 tenen knoflook
• 1 courgette in halve plakken
• 1 rode paprika in repen
• een stuk gedroogde worst of een handvol spekblokjes (kan ook weg)
• 250 gram rijst, gewone langkorrel
• 1 blik tomatenblokjes
• 500 ml bouillon
• gedroogde tijm en een laurierblaadje
• peper, zout
• een stuk kaas om over te raspen

Zo doe je het:

1. Ui en worst in de olie tot de ui glazig is en de worst een randje krijgt. Vijf minuten.
2. Knoflook erbij, dertig seconden, niet langer.
3. Paprika en courgette erbij, vijf minuten mee, af en toe omscheppen.
4. Rijst erdoor, even meebakken tot alle korrels glimmen.
5. Tomatenblokjes, bouillon, tijm, laurier. Roeren, aan de kook brengen.
6. Deksel erop, vuur laag, achttien minuten. Niet openmaken. Dat is het hele kunstje.
7. Vuur uit, vijf minuten laten staan, dan pas roeren. Kaas erover.

Voor Loes schep ik na stap vijf een klein beetje apart in een schaaltje en dat kook ik af met wat extra bouillon, zonder de laurier. Zij eet het dan met de stukjes los naast elkaar.

Op de camping deden we er brood bij. Thuis niet, want thuis is er altijd iemand die dan alleen brood eet.

Wat er gisteravond gebeurde

Ik had verwacht dat het thuis minder lekker zou zijn. Dat gebeurt vaak met vakantie-eten. Je maakt iets na en dan blijkt dat het aan het uitzicht lag.

Dat was niet zo. Het was precies hetzelfde.

Wat wel anders was: Thijs kwam de keuken in met de bedoeling om iets te helpen, keek naar het aanrecht, en zag dat er niets te helpen viel. Eén pan, één plank, één mes. Hij heeft een tijdje in de deuropening gestaan en is toen de tuin in gegaan om te kijken wat er van de tomaten over was.

Bram at het op zonder onderhandeling, wat bij hem niet vanzelfsprekend is, en dat komt volgens mij omdat hij het al vier keer gegeten heeft naast een tent en het inmiddels bij hem hoort.

Fenna zei dat het thuis anders rook. Dat is waar. Op de camping ruikt alles naar buiten en naar de pit.

Wat ik nu ga doen

Ik ga niet zeggen dat we voortaan alles in één pan doen. Dat gaat niet gebeuren. In november staat hier een pan met soep en een pan met aardappels en een koekenpan, en dat is prima.

Maar er staat sinds vanochtend een bordje op de koelkast met vier avonden erop en op drie ervan staat iets wat in één pan past. Dat bordje hangt daar naast een foto van een tuin die twee weken alleen is geweest.

Volgende week ga ik alweer aan het werk en de week daarna begint school. Dan komen de dinsdagen terug, en het weekbord dat na drie dagen wordt uitgeveegd.

Ik wil kijken hoe lang die ene pan het uithoudt.