Een half uur in het lokaal van volgend jaar en Fenna kwam anders thuis

Woensdag om kwart over twaalf kwam Fenna de oprit op met haar fiets aan de hand in plaats van erop, en dat is bij haar het teken dat er iets is.

Ze heeft bij de deur niets gezegd. Aan tafel ook niet. Ze is naar boven gegaan en pas zaterdag aan het ontbijt, bij niets in het bijzonder, zei ze:

“Het rook daar anders.”

Dat ging over het lokaal van groep 8.

Wat een wisselochtend is

Voor wie het niet kent, op De Kleine Belt doen ze in de laatste weken een ochtend waarop iedereen een half uur in het lokaal van volgend jaar zit, bij de leerkracht van volgend jaar, met de klasgenoten van volgend jaar.

Het is bedoeld om september makkelijker te maken en dat werkt ook. Bram heeft juf Marloes nu twee jaar gehad, want die schuift mee van groep 3 naar groep 4, en die wisselochtend was voor hem dan ook vooral een half uur met dezelfde juf in een ander lokaal. Hij vond het lokaal beter omdat het aan de kant van de zon ligt. Dat was zijn hele verslag.

Voor Fenna is het iets anders geweest.

Zij gaat naar meester Joost. Dat is de meester van groep 8, die er ongeveer honderd jaar werkt, die drie keer per jaar iets doet waar het hele dorp over praat, en van wie iedereen op school precies weet wat hij wel en niet goed vindt.

En zij zat daar dus een half uur, in het lokaal aan de achterkant van de gang waar ze zeven jaar langs is gelopen.

Wat ze wel heeft verteld

Dit is wat ik er in een paar dagen uit heb gekregen, en ik heb er niet naar gevraagd, want dat is bij haar precies het verkeerde.

Dat de tafels anders staan, in groepjes van vier, en dat je niet zelf mag kiezen waar je zit.

Dat er een kalender hangt met de dagen tot de musical erop, terwijl die musical pas over een jaar is, en dat er nu al iets van zeven dingen op staan die volgend jaar gaan gebeuren.

Dat meester Joost heeft gezegd dat ze in oktober al met het adviesgesprek beginnen. Ze zei dat woord, adviesgesprek, alsof het een ding was dat ze wilde uitproberen in haar mond.

En dat ze naast Noor mag, maar niet zeker.

Meer niet. Dat is voor haar doen veel.

Waar het volgens mij echt over gaat

Ik denk dat het hier over gaat, en ik weet het niet zeker, want ik ga niet doen alsof ik mijn dochter kan lezen.

Groep 8 is het jaar waarin alles voor het laatst is. Het laatste kamp, de laatste musical, de laatste keer dat ze bij die vierentwintig kinderen hoort waar ze sinds haar vierde bij hoort. En daarna gaat ze naar een school in Zwolle of Deventer, met een bus of een lange fietstocht, waar niemand van haar klas automatisch mee naartoe gaat.

Ze weet dat allemaal. Ze weet het al twee jaar in theorie. Maar theorie is anders dan een half uur op een stoel in dat lokaal zitten, met een kalender aan de muur waarop staat hoeveel dagen het nog duurt.

Ik heb toen ze zaterdag dat over de geur zei, gezegd dat het bij mij vroeger ook zo was. Dat was waar en het was ook precies het verkeerde antwoord, want daarna ging het over mij.

Ik heb er inmiddels twee dagen over nagedacht en ik weet nog steeds niet wat ik wel had moeten zeggen. Misschien niets.

Het rapport, kort

Er is woensdag ook een rapport meegekomen en dat vat ik in drie zinnen samen.

Fenna gaat goed en werkt zelfstandig en er staat, net als in februari, een opmerking over dat ze zich meer mag laten horen in de klas. Bram is dit jaar van niet kunnen lezen naar wel kunnen lezen gegaan en dat staat er in schoolwoorden, en ik heb het zinnetje van juf Marloes twee keer gelezen en toen in de la gelegd.

Er is thuis niets over gezegd behalve dat het goed was. Dat is bij ons de afspraak, en die is er gekomen nadat ik er een paar jaar geleden te veel over zei.

Nog vier dagen

Vrijdag is de laatste schooldag, en dan is er ‘s ochtends een afsluiting op het plein en gaan ze om twaalf uur naar huis en zijn we zes weken vrij.

Er ligt sinds vandaag een gymtas in de gang met alles erin wat er dit jaar op school heeft gelegen. Een beker, twee vesten waarvan er één niet van ons is, en een map met werk van Bram waar ik nog niet doorheen ben.

En op de koelkast hangt de junikalender, waar niets meer op geschreven is sinds de veertiende.