Er zit glitter in de vloer en de uitvoering is pas morgen

Het is kwart over negen op vrijdagavond en er zit glitter tussen de planken van de eetkamervloer die daar morgenavond nog zit, en volgende week ook, en waarschijnlijk in de zomervakantie ook nog.

Fenna ligt boven. Die slaapt al. Zij is het enige lid van dit huishouden dat vanavond op tijd naar bed is gegaan.

Wat er mee moet

Op de lijst van de dansschool staat vijf dingen. Zwart shirt zonder opdruk. Zwarte legging. Zwarte sokken. Haar in een knot. Eigen schoenen in een tas met naam.

Vijf dingen. Daar kan weinig aan misgaan, zou je zeggen. We hebben er vanaf half zeven aan gewerkt.

Het shirt was nergens. Niet in haar kast, niet in de wasmand, niet in de kast van Bram waar dingen soms terechtkomen omdat ze op elkaar lijken. Fenna wist zeker dat ze hem vorige week nog aanhad. Ik wist zeker dat ik hem gewassen had. We hadden alle twee gelijk, wat de zoektocht niet korter maakte.

Toen bleek de knot ook een ding te zijn. Ik kan geen knot maken. Dat is geen kokette bekentenis, ik kan het echt niet, ik heb elf jaar lang staartjes gemaakt die scheef zaten en daar heeft niemand ooit last van gehad tot vandaag. De eerste knot zat te laag. De tweede zat los. De derde zat goed en toen zei Fenna dat hij trok, en dat is het moment waarop ik heb gezegd dat we het morgen doen, en dat was verstandiger dan wat ik daarvoor bijna zei.

En toen kwam de hond binnen

Loes had de glitter. Ik weet niet waar Loes de glitter vandaan had, want die zit in een la die te hoog is, en dat is nu dus opgelost in mijn hoofd maar nog niet in de praktijk.

Ze stond ermee midden in de kamer op het moment dat Wolk binnenkwam, en Wolk kwam binnen zoals hij altijd binnenkomt, met zijn staart die eerst arriveert.

De rest kun je zelf invullen.

“Hij is nu een dansende hond”, zei Bram, die de enige was die het leuk vond.

We hebben hem afgeborsteld in de gang. Er zit glitter in zijn nekvel, in de mat bij de deur, in de bank en tussen de planken van de vloer. Thijs heeft gestofzuigd, waar Wolk niet bij kan zijn, dus die stond in de schuur, wat hij ook al niet fijn vindt maar minder erg.

Het shirt hebben we om vijf voor negen gevonden. Onderin de wasmand van de badkamer, onder de handdoeken, waar niemand ooit kijkt omdat handdoeken zwaar zijn.

Wie er mee mag

Er is vanavond ook nog onderhandeld over de kaartjes, want het zijn er vier en wij zijn met z’n vieren zonder Fenna.

Bram heeft drie keer gezegd dat hij liever bij Ilse blijft. Ik geef dat plan nog geen dag, want hij wil nergens buiten staan waar iets gebeurt.

Loes gaat om zeven uur normaal gesproken naar bed. Ik weet nu al hoe dat afloopt en ik ga het toch doen.

En oma Riet kan niet, want die rijdt ‘s avonds niet meer. Daarom moet ik filmen. Ik heb het beloofd en ik kan het niet.

Morgenavond

De uitvoering begint om zeven uur in de zaal in Raalte en Fenna staat er twee keer op, aan het begin van het tweede deel en in het slotstuk met alle groepen tegelijk.

Ze heeft me deze week vier keer verteld hoe lang haar stuk duurt. Twee minuten en veertig seconden. Ze weet dat op de seconde omdat ze het thuis heeft geklokt op de telefoon van Thijs, in de gang, waar de spiegel hangt.

Ik ga niet doen alsof ik daar ontspannen naartoe ga. Ik ben zenuwachtiger dan zij. Ik weet ook precies waarom, en dat is dat ik niets kan doen behalve zitten.

Het shirt ligt over de stoel. De tas staat bij de deur. De knot doen we morgen om vijf uur en er is een filmpje waarop staat hoe het moet, dat ik nu ga kijken.

Wolk glimt nog steeds een beetje.