Op Hemelvaartsdag bleef er voor het eerst iemand thuis

Kwart over negen, donderdagochtend, iedereen vrij. Thijs stond met de fietstas in zijn hand in de keuken en vroeg wie er brood ging smeren.

En Fenna zei, boven de kom uit: “Ik blijf hier.”

Er was niets om ruzie over te maken

Ik had vier antwoorden klaar. Dat je op Hemelvaartsdag met het gezin iets doet. Dat het maar een paar uur is. Dat het lekker weer is. Dat Wolk mee moet en dat het bos leuk is.

Ik heb ze geen van alle gebruikt, want ze zei het niet zoals je iets zegt waar je onderuit wilt. Ze zei het zoals je zegt dat je geen suiker in je thee wilt.

Ik heb gevraagd waarom. Ze zei dat ze geen zin had in fietsen en dat ze een boek wilde uitlezen. Dat was het hele argument en het was ook nog waar, want dat boek lag half onder de bank met een sok als bladwijzer.

Thijs zei één ding, tegen de fietstas: “Dan blijft ze thuis.”

Bram was tegen. Bram is bij alles wat afwijkt van gisteren eerst tegen. Hij vond dat als Fenna thuisbleef, hij ook thuis moest blijven, en toen hij hoorde dat dat betekende dat hij dan niet meeging naar het bos was hij daar weer op tegen.

Loes vond er niets van. Loes was al bezig met de vraag of de hond ook brood kreeg.

Wat we hebben afgesproken en wat ik heb gedaan

De afspraak was simpel. Wij twee, twee kinderen en de hond gaan naar het bos richting Heino, we zijn rond twee uur terug, ze houdt haar telefoon aan, ze doet de deur niet open voor mensen die ze niet kent, en als er iets is dan is Ilse hiernaast thuis.

Ilse wist dat overigens niet, want ik heb er niets over gezegd. Dat vond ik achteraf een beetje laf.

We zijn om tien uur weggefietst en ik heb tot Wijhe-noord drie keer omgekeken naar een huis dat er precies zo uitzag als altijd.

Wat ik in die drie uur heb gedaan:

1. Twee keer gekeken of mijn telefoon geluid aan had. Dat had hij.
2. Eén keer een appje gestuurd waar geen enkele reden voor was en waarin stond dat de koekjes in de bovenste kast lagen. Antwoord kwam na veertig minuten en was het duimpje.
3. Precies één keer hardop tegen Thijs gezegd dat ze het vast leuk vindt, waar hij niets op zei omdat er niets op te zeggen viel.
4. Verder een prima wandeling gehad met twee kinderen die met stokken hebben gelopen en een hond die in het bos nog steeds denkt dat hij alles voor het eerst ziet.

Bram heeft onderweg een verhaal verteld over een boomhut die hij ooit gaat bouwen, met verdiepingen, en dat verhaal is niet geëindigd. Het is gewoon overgegaan in een ander verhaal, over de boom zelf.

Wat er thuis was gebeurd

Om kwart over twee stonden we in de gang.

Ze lag op de bank met het boek en ze zei hoi zonder op te kijken, wat ongeveer het maximale is.

Wat er anders was dan toen we weggingen: de vaatwasser was uitgeruimd. Daar had niemand om gevraagd en dat is hier ook geen taak van haar. De kussens van de bank lagen anders, wat wil zeggen dat ze op een gegeven moment alle vier op de bank hebben gelegen. Er stond een glas met een bodempje ranja op de vensterbank in de voorkamer, een plek waar wij nooit zitten.

Ik heb gevraagd hoe het was.

Ze zei: “Wel stil.”

En toen zei ze er meteen achteraan dat ze de volgende keer weer thuisblijft, wat een zin is die twee dingen tegelijk doet en waarvan ik allebei de helften heb gehoord.

Vanavond kwam ze wel gewoon aan tafel zitten en heeft ze twintig minuten verteld over dat boek, aan mensen die dat boek niet kennen en er ook niets over hadden gevraagd. Bram is halverwege weggelopen. Loes zat te luisteren zoals je naar de radio luistert.

Ik heb zitten kijken naar het lege plekje aan tafel dat er vanochtend nog niet was en dat er vanmiddag drie uur wel was, en dat vanavond weer bezet was.

Het went vast. Er staat in de gang nog steeds een tas gepakt voor maandag.