Mijn zoon kreeg zijn eerste huiswerk in de week van haar eerste toetsweek

Maandagmiddag kwam Bram binnen met een stencil in zijn hand dat hij niet in zijn tas had gedaan.

Twaalf plaatsnamen op een kaartje van Overijssel, met daaronder de zin dat het volgende week vrijdag gekend moet zijn. Zijn eerste echte huiswerk in negen jaar leven, zes dagen nadat hij negen is geworden.

Hij heeft er vijf avonden over gedaan. Voor twaalf plaatsnamen waarvan hij er woensdagavond al elf kende.

Wat hij als eerste vroeg

Niet wat topografie is. Niet wanneer het af moest.

Hij vroeg of hij een envelop mocht.

Ik stond met mijn handen in een pan en heb er drie seconden over gedaan om te snappen wat er gebeurde. Naast het bureau van zijn zus hangt sinds vorige week een envelop met streepjes erop, en die hangt daar omdat zij een planning heeft gemaakt die ik niet mocht maken.

Ik heb hem een envelop gegeven. Een gebruikte, van een verzekeraar, want die hebben we in overvloed.

Hij is ermee naar boven gegaan en kwam twintig minuten later terug met iets waar in blokletters op stond wat hij op welke dag ging doen. Op maandag stond 4 plaatsen. Op dinsdag stond 4 plaatsen. Op woensdag stond 4 plaatsen. Op donderdag stond alles. En op vrijdag stond rust.

Rust.

De week waarin dit huis twee toetsweken had

Fenna had haar eerste toetsweek. Zes vakken, maandag twee, dinsdag één, woensdag niets, donderdag twee, vrijdag één. Dat is het echte werk, met een fiets van dertien kilometer ervoor en dertien kilometer erna.

En Bram had twaalf plaatsnamen.

Hij heeft maandagavond gevraagd of hij aan de eettafel mocht zitten in plaats van boven, en toen heeft hij gevraagd of dat mocht op de plek naast Fenna.

Fenna zat aan de kop van de tafel met haar boeken en haar telefoon omgekeerd naast zich. Bram is naast haar gaan zitten met een stencil, een potlood en een envelop, en heeft daar drie kwartier gezeten voor werk dat in acht minuten klaar had kunnen zijn.

Hij vroeg niets. Hij keek af en toe opzij en dan weer naar beneden.

Ik heb dat vanuit de keuken staan bekijken en heb daar meer van gevonden dan verstandig is.

Maandagavond ging het bijna mis

Bram traint sinds deze maand op maandagavond. Dat is nieuw, dat hoort bij zijn nieuwe elftal, en het betekent dat hij om kwart voor zes de deur uit moet met een tas die hij zelf niet inpakt.

Dat viel dus precies over die eerste huiswerkavond heen.

Hij heeft om tien voor half zes zijn spullen bij elkaar geraapt en gezegd dat hij het na het voetballen af zou maken. Ik heb gezegd dat dat niet hoefde, dat het pas over anderhalve week af moet.

Toen zei hij, met één schoen aan:

“Maar het staat op maandag.”

Hij is om kwart over zeven thuisgekomen, heeft gegeten, en is daarna aan die tafel gaan zitten met natte haren om vier plaatsnamen te leren die hij al kende. En toen heeft hij op de envelop een streep gezet.

Ik heb geen idee wat ik daarvan moet vinden en ik weet wel dat ik het niet ga afremmen.

Woensdag, de dag dat zij geen toets had

Woensdagavond zat Fenna zonder boeken aan tafel voor het eerst in die week. Bram zat er wel, met zijn stencil.

Ze heeft hem overhoord. Niemand heeft dat gevraagd. Ze pakte het papier uit zijn hand, draaide het om, en begon namen op te noemen terwijl hij ze op de kaart moest aanwijzen. Ze deed het snel en zonder uitleg, precies zoals ik hem zondag had overhoord en waar ik zelf zo mijn best voor had moeten doen.

Bij Hardenberg ging het twee keer mis en toen zei ze dat hij die moest onthouden aan iets, en toen hebben ze samen iets bedacht met een boot dat volgens mij nergens op sloeg en dat hij vrijdag nog steeds wist.

Het duurde acht minuten. Ze is daarna naar boven gegaan.

En Bram heeft die avond aan tafel gezeten alsof hij een prijs had gewonnen.

Vrijdag

Vandaag was het klaar. Haar laatste toets was vanochtend om half negen en zijn stencil moet pas over een week, maar op zijn envelop stond bij vandaag rust, dus hij heeft niets gedaan.

Hij heeft dat wel drie keer gemeld.

De envelop hangt nu met een magneet op de koelkast, tussen een schoolbrief en een uitnodiging voor een verjaardag in november. Alle vier de dagen zijn afgestreept. Op vrijdag staat een streep die nergens voor staat, want er was niets te doen, maar hij vond dat er een streep hoorde.

Ergens tussen maandag en vandaag is dat huiswerk opgehouden over Overijssel te gaan.

Volgende week vrijdag levert hij het in bij meester Rick, die er waarschijnlijk twee minuten aan besteedt.

Twaalf plaatsnamen. Vijf avonden. Eén stoel naast zijn zus.