Op een klapstoel in Denemarken heb ik onze hele bovenverdieping verbouwd

Het heeft hier vanmiddag twee uur geregend en dat is op een camping een ander soort twee uur dan thuis.

Loes en Bram zaten in de voortent te tekenen op de achterkant van iets. Fenna lag in haar eigen tentje, dat ze sinds de Vogezen heeft en dat ze hier op de eerste avond zelf heeft neergezet, met een boek en haar voeten tegen het doek. Thijs is met Wolk het pad op gegaan omdat hij van mening is dat een hond niet doorweekt wordt van regen, en daar heeft hij gelijk in.

En ik zat op een klapstoel onder de luifel met een schriftje dat ik voor boodschappenlijstjes had meegenomen.

Toen hij ophield stond er een plattegrond in van onze bovenverdieping.

Waar het door kwam

We zijn hier vier dagen en er is nog niemand die het over school heeft gehad. Dat is de afspraak zonder dat het een afspraak is.

Alleen zit er in mijn hoofd één ding dat er niet uit gaat, en dat is dit: over vier weken heeft dat kind huiswerk.

Ze heeft nooit huiswerk gehad. Op De Kleine Belt kwam er in groep 8 af en toe iets mee naar huis en dat deed ze op de bank of aan de keukentafel, met een boek eronder, terwijl Bram naast haar iets vertelde.

Vanaf eind augustus krijgt ze zes vakken op één dag en een agenda en een tas die zwaarder is dan zij.

En in haar kamer staat geen tafel.

Onze bovenverdieping, voor de goede orde

Ons huis is een hoekhuis uit 1974. Boven zijn vier slaapkamers, waarvan er één groot is en drie klein, en er is een kamertje van ongeveer twee bij twee en een halve meter boven de gang dat volgens de oorspronkelijke tekening een bergruimte was.

De grote is van ons. De drie kleine zijn van Fenna, Bram en Loes.

En dat kamertje boven de gang is sinds eind april mijn werkkamer. Daar staat een bureau, een stoel, een kast met werk erin en een raam dat op de tuin uitkijkt. Ik heb dat in de week nadat ik mijn contract opzegde leeggehaald en ik weet nog precies hoeveel dozen er uit zijn gekomen.

Vier kamers, drie kinderen, één werkplek. Op papier klopt dat.

Plan A tot en met C

1. Plan A. Er komt een bureau in Fenna’s kamer, onder het raam. Dan moet het bed anders en dan past de kast er niet meer naast, en dan moet die kast naar de overloop, waar hij de deur van de badkamer half blokkeert. De badkamer die we in het najaar van 2025 hebben verbouwd en die in december eindelijk af was, ongeveer twee maanden later dan iedereen had gezegd.
2. Plan B. Fenna krijgt het kamertje boven de gang als werkkamer, en ik ga weer aan de keukentafel zitten. Dit plan heeft in mijn schriftje precies één regel gekregen en toen ben ik er tien minuten stil bij blijven zitten.
3. Plan C. We zetten in de kamer van Bram een hoogslaper en dan komt daar Loes bij, en dan is er een kamer vrij. Dit plan is bedacht rond drie uur en verworpen rond kwart over drie, want Loes is vier en Bram is bijna negen en dat is geen combinatie waar ik in september mee wil beginnen.

Er is ook nog een plan D geweest waar de schuur in voorkwam. Dat plan heb ik doorgestreept omdat ik weet hoe het gaat als je in dit gezin over de schuur begint.

Wat Thijs zei

Hij kwam om vijf uur terug met een natte hond en een half nat hoofd en heeft over mijn schouder in het schriftje gekeken, wat hij bijna nooit doet.

Hij zei niets over plan A. Hij zei niets over plan C.

Hij zei: “Je wil dat kamertje niet kwijt.”

En toen ging hij de hond afdrogen met de handdoek die eigenlijk van Loes is.

Ik heb daar de rest van de avond over nagedacht, terwijl het opklaarde en het licht bleef zoals het hier tot half elf licht blijft, en het antwoord is dat hij gelijk heeft.

Ik heb in april iets opgezegd waar acht jaar van mijn leven in zat en ik heb daar een kamer van twee bij twee en een half voor teruggekregen, en dat kamertje is het enige plek in dit huis waar niemand anders iets heeft laten liggen. Als ik dat weggeef, geef ik iets weg wat vier maanden oud is.

En tegelijk: mijn dochter gaat naar de brugklas en heeft geen tafel.

Wat het waarschijnlijk wordt

Het wordt plan A. Zonder de kast op de overloop, want dat gaat niet werken, maar met een kast die kleiner is dan de kast die er nu staat.

Een blad onder het raam, twee poten, een lamp die niet van boven komt. Meer is het niet. Het kost een middag en een keer naar de kringloop, en het is precies het soort klus waar Thijs zonder mopperen aan begint als het eenmaal duidelijk is.

Ik ga het pas voorstellen als we terug zijn. Niet hier, niet aan de picknicktafel, want dan is het school en dan is het geen vakantie meer.

Het blaadje zit achterin het schriftje, achter een lijst met melk, brood, koffie en iets waarvan ik nu al niet meer weet wat het was.