Sinds zaterdag hangt er een haakje op vijfennegentig centimeter

Er zaten in onze gang drie haken op honderdveertig centimeter en één op honderd, en die laatste is er in 2019 bij gekomen voor Bram.

Sinds zaterdag zit er een vijfde, op vijfennegentig.

Twintig minuten

Thijs is zaterdagochtend naar de schuur gelopen, is teruggekomen met een boortje, een plug, een schroef en de haak die nog over was van de vorige keer, en heeft in de gang staan meten met de rolmaat.

Hij heeft Loes tegen de muur gezet. Hij heeft met een potlood een streepje gezet ter hoogte van haar schouder. Hij heeft daar iets bij opgeteld dat hij niet heeft uitgelegd, en toen zat de haak er.

Het hele klusje heeft twintig minuten geduurd, waarvan er vijftien zijn opgegaan aan de vraag welke van de drie boortjes het was.

Er is bij dat klusje niet één keer gezegd waarom die haak er moest komen.

Dat vind ik iets. Er is in dit huis in januari besloten dat er in maart een kind naar school gaat, er is een lijstje geweest en er is een tas ingepakt, en het enige wat er tot nu toe echt aan het huis veranderd is, is er zaterdag in stilte in gezet door iemand die daar verder geen woorden aan vuil maakt.

Hij deed het tijdens de badkamer ook. Hele avonden niks zeggen en dan ineens een plank op de goede plek. Hij deed het vorige maand met dat A4tje van de schuur dat op de keukentafel lag, met een raam erop getekend waar ik niet om gevraagd had.

Ik ben degene die erover praat en er lijstjes van maakt en er dan een stuk over schrijft. Hij is degene die het gaatje boort. Ik weet inmiddels welke van die twee dingen het huis verandert.

Wat er nu aan hangt

Op de nieuwe haak hangt sinds zaterdag:

• haar jas, één keer, op zondagochtend, door haarzelf, met de capuchon eromheen gedraaid zodat het net niet valt
• daarna twee dagen niks
• vanaf dinsdagmiddag een tasje van de peuterklas, een sjaal die niet van haar is, en de jas van Bram, die zijn eigen haak op honderd centimeter heeft en dat weet

Loes vindt de haak vooral interessant omdat hij van haar is. Ze heeft er zaterdagmiddag drie keer iets aan gehangen en het er weer af gehaald, en ze heeft aan Fenna uitgelegd dat die haak niet voor Fenna is, wat Fenna heeft geaccepteerd met een gezicht.

De deurpost

Naast die kapstok zit de deurpost naar de keuken en daar staan de streepjes op.

Ik heb er zondag naar staan kijken terwijl de waterkoker aanging, en dat is nog steeds de plek in dit huis waar ik het langst blijf staan zonder dat er een reden voor is.

Bovenaan staat F met een datum uit 2018. Daaronder een hele rij F, dan B ertussendoor, twee keer met dezelfde datum omdat er toen ruzie over was.

Loes staat er vier keer op. De laagste staat op zesenzeventig en dat is met haar laarzen aan, want die gingen niet uit en toen hebben we het maar zo gelaten en er een sterretje bij gezet.

Zaterdag is er een vijfde streepje bij gekomen, in het handschrift van Thijs, met de datum van vandaag alvast erbij omdat hij het potlood toch in zijn hand had.

Dat is dus twee streepjes op één ochtend en het ene mag er nooit meer af.

Dinsdag

Het is nu dinsdagavond en ik heb vandaag thuis gewerkt met Loes in huis, zoals elke dinsdag, en het is de op één na laatste keer.

Ze is om half elf met haar jas aan bij mijn tafel komen staan, met de capuchon eromheen gedraaid, en heeft gevraagd of ze hem op mocht hangen.

Ik heb ja gezegd. Ze heeft hem opgehangen, is teruggekomen, en heeft gevraagd of ik het gezien had.

Ik was nog niet meegelopen. Dat heb ik toen alsnog gedaan.