Wij hebben halverwege januari een feestdag verzonnen

Op 6 januari haalden we de laatste kerstlampjes van de schuur en toen was het over.

Ik stond met een opgerolde snoer in mijn handen te bedenken wanneer we hierna weer ergens naartoe leven en het antwoord was april. Begin april is het Pasen. Daarvoor is er niks, behalve mijn eigen verjaardag in februari, en dat wordt dit jaar sowieso een raar geval want ik word veertig en ik heb daar nog geen plan voor.

Drie maanden. Bram vroeg diezelfde avond wanneer het weer feest was en ik moest hem eerlijk zeggen dat het nog even duurt.

Dus toen zei Fenna: “Dan maken we er toch zelf een.”

De regels van Halfjanuari

De naam is van Loes. Zij zei “half januari” en toen zei ze het nog een keer aan elkaar, en zo heet het nu.

Er zijn vier regels en die zijn zaterdagmiddag aan tafel vastgesteld met een stift op een blaadje dat nu aan de koelkast hangt.

1. Het is op de derde zaterdag van januari, want dan is de kerstvakantie ver genoeg weg dat je hem niet meer voelt.
2. Alle lampen uit. Alleen kaarsen, op de vloer, in de kamer. Wij hebben er elf gevonden in drie verschillende lades, waarvan zeven halve.
3. Er wordt niet gekookt, er wordt gebakken. Pannenkoeken. Iedereen bakt er zelf minstens één, ook de mensen die dat niet kunnen.
4. Er mag geen scherm aan. Dit was de regel die Fenna voorstelde, wat ik pas een uur later door had.

En er is één regel die er later bij kwam en die volgens mij de belangrijkste is. Er hoeft niks. Geen cadeaus, geen spel dat je moet spelen, geen moment waarop iedereen iets moet zeggen. Als je erbij wil liggen en niks doen, dan is dat het meedoen.

Wat er niet bij mocht

Er is ook een lijstje van dingen die we bewust niet doen, en dat is korter maar belangrijker.

Er komt geen bezoek. Niet omdat we niemand mogen, maar omdat er dan een gastheer is en iemand die de bank moet opruimen, en dat is precies wat we niet willen.

Er wordt niets gefotografeerd. Dat was mijn eigen voorstel en ik heb me er met moeite aan gehouden, want er lag op een gegeven moment een kind van drie in het kaarslicht met beslag op haar wang en dat was het soort beeld waar ik normaal meteen op afspring.

En het duurt niet de hele dag. We beginnen om zes uur en om half tien is het klaar. Een feestdag die om tien uur ‘s ochtends begint is geen feestdag maar een dag, en dan zit er om drie uur ‘s middags iemand te zeuren dat het saai is.

Hoe het ging

Slecht georganiseerd en daarom goed.

We hadden te weinig beslag en dat merkten we bij pannenkoek negen. Thijs is toen met de auto naar het dorp gegaan voor meel en dat duurde twintig minuten en in die twintig minuten heeft Bram in het donker een toren van kussens gebouwd waar Loes in en uit is gesprongen tot ze niet meer kon.

Wolk lag onder de eettafel en heeft die hele avond geen poot verzet, behalve één keer, toen er een pannenkoek naar beneden ging en er drie kinderen tegelijk riepen dat het niet erg was.

Fenna heeft op de vloer gelegen met haar hoofd op een kussen en heeft ongeveer een uur naar het plafond liggen kijken en gepraat over niks. Over een meisje uit haar klas. Over of vuur eigenlijk een kleur heeft. Over dat een kaars die op de vloer staat het plafond anders maakt.

Ze heeft geen enkele keer iets gezegd over open dagen of over adviezen of over augustus, en ik ook niet, en dat is voor deze maand het grootste cadeau dat we elkaar konden geven.

Wat er overbleef

Om half tien lagen er elf uitgebrande waxinelichtjes op een bord, plakte de vloer bij de bank, en zei Loes vanaf de trap dat ze morgen weer Halfjanuari wilde.

Ik heb gezegd dat het dan pas over een jaar is.

Ze vond dat lang.

Ik ook, eerlijk gezegd. Maar dat is denk ik precies het idee.