Ik tel op dinsdag al hoeveel dagen er nog moeten
Sinds oktober betrap ik mezelf erop dat ik onderweg naar Zwolle uitreken hoeveel uur er nog te gaan is. Deze week heb ik voor het eerst opgeschreven waarom.
320 verhalen · pagina 11 van 27
Sinds oktober betrap ik mezelf erop dat ik onderweg naar Zwolle uitreken hoeveel uur er nog te gaan is. Deze week heb ik voor het eerst opgeschreven waarom.
Hij is acht, hij had het bedacht op oudjaarsavond en hij hield vol. Het duurde vijftig minuten, er lagen drie snijplanken in de weg en het was gewoon lekker.
Elf bakjes zonder etiket, een halve kerstkrans en iets bruins in een zak. De eerste week van januari koken wij niet, we ruimen op met een vork.
Nienke sliep nog op de bank, buiten hing mist boven de uiterwaarden en om elf uur stelde mijn dochter van elf de enige vraag die er dit jaar toe doet.
Drie weken, zei de planning in oktober. Het zijn er twaalf geworden. Wat er nu boven is en waarom er beneden nog altijd een doos tegen de muur staat.
De oven bleek te klein, de saus van mijn moeder was het beste van de tafel en er staat vanochtend nog een halve pan rode kool in de bijkeuken.
Vorig jaar zat er om vier uur eentje boven met een boek en eentje huilend in de auto. Dit jaar heb ik het van tevoren verdeeld, en niet in klusjes.
Zondag om tien over negen, zondagavond om twintig voor negen en maandagochtend voor achten. Drie keer, over een saus die ik haar zelf heb gevraagd.
Donderdagavond was de kerstviering op school. Voor Fenna was het de achtste en de laatste, en ik had bedacht dat ik dat niet zielig zou vinden.
Zeven mensen klinkt als niets tot je ze op papier om je eigen eettafel zet. Toen bleek de oplossing al elf jaar in onze schuur te liggen.
Het begon in oktober met twee doppen op de vensterbank. Vanochtend telde hij er honderdzevenendertig en de buurvrouw levert wekelijks aan.
Zondag hebben we hem gehaald, woensdagavond hebben we hem verplaatst. Daar zat een hond tussen, en een gesprek dat langer duurde dan het verplaatsen zelf.