Wij hebben geen tafel voor zeven en dat wisten we pas gisteren
Zeven mensen klinkt als niets tot je ze op papier om je eigen eettafel zet. Toen bleek de oplossing al elf jaar in onze schuur te liggen.
299 verhalen · pagina 10 van 25
Zeven mensen klinkt als niets tot je ze op papier om je eigen eettafel zet. Toen bleek de oplossing al elf jaar in onze schuur te liggen.
Het begon in oktober met twee doppen op de vensterbank. Vanochtend telde hij er honderdzevenendertig en de buurvrouw levert wekelijks aan.
Zondag hebben we hem gehaald, woensdagavond hebben we hem verplaatst. Daar zat een hond tussen, en een gesprek dat langer duurde dan het verplaatsen zelf.
Ik heb het in oktober voorgesteld terwijl er een muur uit onze badkamer lag. Nu is het acht december en staat er in mijn agenda het woord gastheer.
Om acht uur was het papier opgeruimd en om half tien wist ik het weer. December is niet klaar. December begint hier pas.
Onze oudste zit in groep 8 en staat sinds dit jaar aan de andere kant van de tafel. Ze is er beter in dan ik, en dat maakt het nog spannender.
Eind november hing ik een A4 op met eenendertig vakjes erin, een avondmaaltijd per vakje. Vandaag is het de eerste december en we eten brood.
Vrijdagavond heeft hier voor het eerst sinds half oktober iemand thuis gedoucht. Er is nog geen deur, geen plint en geen spiegel, en dat maakte niemand iets uit.
We zaten op te kleine stoelen tegenover meester Joost en ik had mijn vragen deze keer opgeschreven. Toch ging het gesprek over iets wat ik niet had voorbereid.
In groep 8 maken ze surprises voor elkaar. Mijn dochter trok de naam van het meisje met wie ze sinds groep 6 niets meer heeft, en zei er drie dagen niets over.
Elf jaar lang was de bovenste keukenkast veilig. Sinds er een grijze kruising onder onze eettafel ligt, blijkt hoogte het enige wat nog telt in dit huis.
Vorig jaar schreef ik vier dingen op die ik anders zou doen, met de opmerking dat ik ze in november 2025 vergeten zou zijn. Dat klopte. Ik heb ze teruggelezen.