Een zaterdag op de markt met alleen de oudste
Twee uur Deventer met Fenna en zonder de andere twee. Ik had het bedacht als boodschappen doen en het bleek iets anders te zijn.
320 verhalen · pagina 26 van 27
Twee uur Deventer met Fenna en zonder de andere twee. Ik had het bedacht als boodschappen doen en het bleek iets anders te zijn.
Ik ging naar het tienminutengesprek met een lijstje zorgen over Bram en groep 3. Ik kwam eruit met één zin die ons hele leesritme thuis heeft omgegooid.
Fenna wil verkleed de straat op op 31 oktober. Bram wil een lampion op 11 november. In ons dorp is dat geen smaakverschil maar een kwestie van tellen.
In september waaierde ons gezin na het eten uit over drie verdiepingen. Nu zitten we met vijf man in één kamer en ik weet nog niet of ik dat fijn vind.
Eén keer per jaar haal ik een doos van zolder waarin het vorige jaar zit opgeborgen. Dit keer paste er precies niets, en dat had ik kunnen weten.
Thijs zei begin september dat hij er even naar zou kijken. Vijf weken later ligt er een handdoek onder de gootsteen en heb ik geleerd hoe je dat gesprek niet voert.
Het beste stukje van Brams verjaardag kostte niets en duurde veertig minuten. Het was ook het enige stukje waar hij daarna nog over praatte.
Vorig jaar schreef ik op wat Bram wilde voor zijn verjaardag en vond het briefje pas terug toen het te laat was. Dit jaar deed ik het anders. Bijna.
Donderdag wordt hij zeven. Het lijstje met genodigden bevat inmiddels de hele klas, twee buren en iemand van de voetbal die hij een keer heeft gezien.
Mijn dochter van tien werkt zes weken vooruit en raakt in paniek van een deadline die nog niet bestaat. Ik weet precies van wie ze dat heeft.
Oma Riet heeft overal een mening over die ze eerst inslikt en dan toch zegt. Deze zondag ging het over Bram, en had ze gelijk, en dat is het vervelendste.
Een tik, ergens achter de keukenmuur, ongeveer een keer per veertig seconden. Thijs is gaan kijken. Dat is nu vier dagen geleden.