Vaderdag is pas over zeventien dagen en Bram heeft het al verteld
Er ligt sinds dinsdag iets van hout onder mijn bed en de maker ervan heeft twee keer aan tafel uitgelegd wat het niet is. We halen 21 juni niet.
320 verhalen · pagina 6 van 27
Er ligt sinds dinsdag iets van hout onder mijn bed en de maker ervan heeft twee keer aan tafel uitgelegd wat het niet is. We halen 21 juni niet.
Ik zat zondagavond terug te scrollen tot oktober en kwam er niet een tegen. Dinsdag heb ik het geprobeerd op de dijk, met een statief en een hond erbij.
Vijf maanden geleden zagen we zijn ouders voor het laatst. Zondag zijn we er eindelijk heen gereden, met drie kinderen, een hond en een stilte in de auto.
Het hout lag twee weken onder een zeil en toen was het er ineens. Een blad op twee schragen, stroom via een haspel en een hoek die nat wordt bij regen.
Ze kwam woensdag terug met een vieze tas en zei dat het leuk was geweest. Meer niet. Ik heb mezelf daarna vijf dagen lang verboden om door te vragen.
Vorig voorjaar mocht ze zaaien waar ze wilde. Dit jaar komt dat op tussen de tegels, in de goot en op precies één plek waar ik het echt wel wilde hebben.
De oudste is drie dagen op kamp. Vanmiddag fietste ik met de twee kleinsten en de hond naar de dijk en alles lukte, en dat vond ik verwarrend.
Sinds half april werk ik niet meer bij het bureau in Zwolle. Ik dacht dat ik mijn dagen zelf zou indelen. Ze worden ingedeeld door een wasmand.
Een vrije donderdag, vijf mensen en een plan om het bos in te gaan. En toen zei de oudste dat ze liever hier bleef, en meende ze dat ook.
Vorig jaar kwamen we met onze nieuwe hond niet verder dan veertig meter. Gisteren, precies een jaar later, liepen we eindelijk de route van dat blaadje.
Het schoolkamp van groep 8 is pas over anderhalve week. De tas van Fenna staat sinds dinsdag gepakt in de gang en ik mag er niets van zeggen.
De bak van mijn vader stond nog geen maand in de tuin. Vier dagen Texel later was de helft doorgeschoten, de helft verdwenen en één ding niet te stoppen.